Verenigingsgeschiedenis: H. Stokman

Op 4 september 1953 kwam een twaalftal vogelliefhebber in café Zoetebier (later de Wolfshoeve) bijeen om een vereniging op te richten.

Als bestuursleden werden gekozen: voorzitter Frits Knecht, secretaris Henk Stokman en penningmeester Jan Poppen.

Een belangrijk doel van de vereniging was het gezamenlijk inkopen van vogelvoer. In Schoonebeek was toen alleen zangzaad in kleine pakjes te koop. De firma P. Sluis leverde 50 kg zakken voor de prijs van f 50,30.

Aan de Nederlandse Bond van vogelliefhebbers was een contributie verschuldigd van 30 cent per lid per maand. De bond adviseerde de contributie vast te stellen op f 0,75 per lid per maand. In de jaren toen onze vereniging nog klein was (12 – 15 leden), is er sprake geweest om ons bij de vereniging van Coevorden (toen omstreeks 60 leden) aan te sluiten. Op mijn vraag aan de Coevorder vereniging: “Wanneer houden jullie een keuring en tentoonstelling”, was het antwoord “Dat gaat zo maar niet dan heb je sponsors of iets dergelijks nodig voor een garantie fonds”.

De datum van onze eigen tentoonstelling stond toen al vast en ik heb toen hun leden uitgenodigd om hun vogels in Schoonebeek te laten keuren, hiervan hebben 5 of 6 leden gebruik gemaakt. Deze mensen zijn toen dan ook lid van onze vereniging geworden. Onze eerste keuring en tentoonstelling werd gehouden op 7 december 1955, aanwezig 38 harzers en 35 kleurkanaries. De keurmeester ging met iemand van het bestuur thuis eten (lekker voordelig).

Om de kosten van de tentoonstelling te bestrijden werden 3000 loten verkocht voor f 0,15 per stuk of 7 voor een gulden.

Een dieptepunt voor de vereniging was een vergadering waar 4 leden aanwezig waren. Besloten werd dan ook om de vereniging op te heffen. Doch tijdens de vergadering meldde telefonisch iemand zich aan als lid waarna besloten werd toch maar verder te gaan als vereniging. Hierna ging het voor de vereniging bergopwaarts, zo goed zelfs dat er op een gegeven moment besloten werd om leden die een jaar geen vergadering hadden bezocht, te schrappen als lid, wegens gebrek aan belangstelling.

Overtollige kanaries werden door de vereniging aangeboden aan de firma Bijl, mannen f 8,-, poppen f 1,- per stuk, vooraf kregen we een brief van de firma Bijl met het verzoek op te geven om hoeveel vogels en om welke kleur het ging.

Een donkere bladzijde van de vereniging was dat tijdens een tentoonstelling een wisselbeker en het prijzengeld werd gestolen.

Als de opbrengst van de tentoonstelling mee viel werd aan de eigenaar van de zaal, de heer Veldkamp een beetje zaalhuur betaald.

Tot zover enkele belevenissen van de beginjaren van onze vereniging: “Onze Gevleugelde Vrienden”